Het leven

Terwijl ik deze woorden rikketik, ligt hij hier vlak voor mij languit gedrapeerd tussen de ronde voet van het TFT-computerscherm en het draadloze keyboard, met z'n linkerpoot in de buurt van de F10-toets : Emile, onze kat !

Het overkomt me wel een paar keer per jaar. Meestal als ik ergens languit lig te dommelen op een zuiders strand of in de weldadige hitte van een sauna of gewoon... onder de zonnebank... Dat je terugdenkt aan de seksuele escapades die je hebt meegemaakt sinds je jeugd. En dan denk je uiteraard vooral aan die sex-capriolen die je zijn bijgebleven omdat ze... euh... lichtelijk anders waren ;-)

Een slordige 4.000 jaar geleden, in het oude Egypte, was het de gewoonte om wat extra gezelschap in de lijkkist van de overledene te stoppen. Voedsel, werktuigen, juwelen en geld moesten er voor zorgen dat de geest van de overledene zijn weg vond door de smalle paden van de onderwereld op zoek naar de Zaal des Oordeels van Osiris waar beslist werd of je al dan niet kon blijven verder functioneren als geest, plant of dier... Helaas is achteraf gebleken dat de zielen van de overledenen geen gebruik hebben gemaakt van de extra benodigdheden. Met andere woorden : als je dood gaat heb je niets aan materiële zaken. Vergeet het aardige saldo op je bankrekening, maak maar een kruis over die blitse BMW die nu nog op de oprit staat... Nee juffrouw, met die fijne Louis Vuitton-handtas ben je niks in stijve lijktoestand... En daarom, beste Libidosvrienden, heeft een lijkwagen geen bagagerek...

Zij : 'In deze broek is m'n kont echt dik hé schat ?' Hij : 'Maar nee liefje, die broek zit jou als gegoten' Zij : 'Gegoten ? Overschot gegoten zeker ? Moet je kijken hier aan de zijkanten, die vleesheuvels, dat ziet toch iedereen ? Hij : 'Schatje, alsjeblieft, jouw kont is perfect !'

Het is vandaag precies drie jaar geleden. Vijftien juli was toen een zomerzonnige zaterdagochtend. Om kwart over acht 's morgens was de aardse rit afgelopen voor Emiel De Keuster.

Het ritselende geschuifel van het heen-en-weer-geneuk werd overstemd door het onderdrukte gegniffel van mijn fijne vrienden die op de voorste banken geamuseerd zaten te kijken naar mijn gerampetamp. Plots keek ik links boven mij door de vensters van het busje. Vanop de tram die naast ons stilstond voor het rode licht keek iedereen recht in m'n blote kont...

Het was geleden van 4 juli 2001 dat m'n muzikale favorieten nog in het land waren voor een concert. Toen was ik er ook bij in het Antwerpse Sportpaleis, de sporttempel waar in 1956 Stanneke Ockers een dodelijke val maakte op de wielerpiste ( maar dit geheel terzijde... ).

'Miljaardedju' waren de eerste woorden die uit m'n mond vloeiden toen ik op zondag 26 april de gordijnen liet omhoogfloepen : een zachte motregen plenste op de grijze terrastegels...

Na een partijtje tongzoenen, dook ik onder de lakens waar ik haar pronte borsten ging verwennen met mijn flitsende tong. Ik voelde haar tepels keihard worden onder het tedere gedartel en zacht geplaag van mijn lippen. Aan het gekreun van mijn bedgenote kon ik afleiden dat ze mijn activiteiten wel op prijs stelde. Zachtjes zoende ik het glooiende dal tussen haar borsten en haar bekken. Inmiddels was ik met mijn gezicht zo laag gezakt dat ik ter hoogte van haar venusheuvel zat die tot mijn grote vreugde zo kaal was als een wedstrijdbiljartbal. Ik besloot om over te gaan tot de grote lebbershow. Ik plaatste me tussen haar benen, schoof mijn handen onder haar billen zodat haar uitnodigende vrucht kant en klaar lag te smeken voor een befbeurt. Het was aardedonker onder het deken maar de zeemzoete geur die m'n neusgaten prikkelde liet er geen twijfel over bestaan : deze meid was zo geil als een wild voorjaarskonijn. Toen ik met mijn lippen haar kutje raakte, kon ik een kreet van bewondering niet onderdrukken : dit waren ongetwijfeld de grootste schaamlippen die ik ooit voor de kiezen had gekregen !